uciekająca rzepka na bok
Rehmedis > Centrum Wiedzy Boczne przyparcie rzepki

Boczne przyparcie rzepki

  

boczne przyparcie rzepki    Rzepka odpowiada nie tylko za ochronę stawu, ale włączona w funkcjonowanie mięśnia czworogłowego uda, zwiększa jego siłę. Gdy dochodzi do nadmiernego przyparcia rzepki do kłykcia bocznego, powstaje stan określany jako boczne przyparcie rzepki. Kolano, które wykonuje różne ruchy powoduje, że rzepka zostaje przesunięta w stronę boczną. Przyczyn występowania bocznego przyparcia rzepki może być kilka. Jako jeden z nich określa się przeciążenie stawu rzepkowo-udowego. Głowa przyśrodkowa mięśnia czworogłowego uda zostaje zdecydowanie osłabiona, ponadto występuje nadmierne napięcie w obrębie struktur zlokalizowanych po bocznej stronie uda. 

    Boczne przyparcie rzepki ponadto może być spowodowane budową anatomiczną rzepki bądź kłykci kości udowej. Czynnikami sprzyjającymi wystąpieniu bocznego przyparcia rzepki może być wadliwe ustawienie rzepki, jej wrodzone wysokie ustawienie czy też innego rodzaju zaburzenia posturalne. Za pierwotną przyczynę często uznaje się nieprawidłowe ustawienie innych elementów narządów ruchu, które w efekcie końcowym skutkują właśnie niewłaściwym umiejscowieniem rzepki. Przyczyną mogą być koślawe kolana, płaskostopie lub patologie biodra, które prowadzą do ograniczenia jego ruchomości. 

    Rzepka w swoim naturalnym stanie, jeśli jest właściwie umiejscowiona i nie występują żadne stany patologiczne, powinna swobodnie poruszać się w kierunku dolnym, górnym, bocznym i przyśrodkowym. W przypadku wystąpienia zjawiska określanego jako boczne przyparcie rzepki, ruch w kierunku przyśrodkowym zostaje zaburzony poprzez jego czasami nawet znaczne ograniczenie. Dochodzi do nadmiernego kontaktu części powierzchni stawowej. Pojawiające się dolegliwości bólowe zlokalizowane są na przedniej stronie kolana. 

    Niekiedy trudno wskazać konkretne miejsce, w którym pojawia się ból, ponieważ może on mieć charakter rozlany. Ból odczuwany jest w wyniku długie stania, kucania, klęczenia, biegania oraz chodzenia po schodach. W późniejszym etapie dochodzi do zmian w obrębie chrząstki stawu rzepkowo-udowego. Dochodzi do jej uszkodzenia, w wyniku czego zdecydowanie wzrasta ryzyko zwichnięcia. Schorzenie to często występuje równocześnie z innymi patologiami. Prawidłową ruchomość rzepki pacjent jest w stanie osiągnąć podczas leczenia zachowawczego. Stosuje się w tym celu różne metody fizjoterapeutyczny w tym metody manualne. 

    Odpowiednia rehabilitacja jest w tym wypadku bardzo istotna i umożliwia powrócenie od pełnej sprawności oraz wyeliminowanie dolegliwości bólowych. Podczas badania pacjenta, równie ważne jest aby zwrócić uwagę jak są ustawione inne elementy narządu ruchu. Może się okazać konieczna praca nad zachowaniem odpowiedniej stabilizacji względem miednicy, biodra czy też stopy. Główna uwaga podczas leczenia zachowawczego skupia się na wzmocnieniu głowy przyśrodkowej mięśnia czworogłowego uda. 

    Podczas wykonywania odpowiednich ćwiczeń, rzepka powraca na swój właściwy tor. Jeżeli leczenie zachowawcze nie przynosi pożądanych efektów, koniecznym jest wykonanie zabiegu chirurgicznego. Wykonuje się je jeśli nie uzyskuje się efektów po 6 miesiącach stosowania leczenia zachowawczego. Stosuje się metody otwarte bądź półzamknięte. 

    Zabieg operacyjny polega na uwolnieniu nadmiernie napiętych troczków bocznych. Może dojść do powikłań takich jak krwiaki, podwichnięcie przyśrodkowe rzepki oraz zwłóknienia w miejscu przecięcia, które niestety mogą ponownie doprowadzić do wystąpienia zjawiska bocznego przyparcia rzepki. Z tego względu decyzja o zabiegu chirurgicznym winna być bardzo dobrze przemyślana i stosowana tylko w ostateczności. Również ze względu na to, gdyż jak pokazują statystyki leczenie zachowawcze nie przynosi rezultatów tylko w 10% przypadków. 

    Odzyskanie pełnej sprawności, niezależnie od rodzaju zastosowanego leczenia jest możliwe, jeżeli wprowadzona zostanie rehabilitacja i pacjent będzie systematycznie wykonywał odpowiednie ćwiczenia. Na ułożenie treningu ma wpływ analiza posturalna oraz dynamiczna ruchu pacjenta. Podstawą do całkowitego wyzdrowienia jest fizjoterapia.





UWAGA: Powyższy artykuł jest chroniony prawem autorskim. Rehmedis zezwala na umieszczanie fragmentów artykułu (do 40% treści) na innych witrynach internetowych pod warunkiem umieszczenia odnośnika do tej zakładki.



    rehmedis rehabilitacja warszawa          rehmedis rehabilitacja warszawa

 





rehabilitacja kręgosłupa warszawa