uskodzenie więzadła trójgraniastego
Rehmedis > Centrum Wiedzy Uszkodzenie więzadła trógraniastego

Więzadło trójgraniaste - uszkodzenie

  

skręcenie kostki rehabilitacja

    W więzadle trójgraniastym występują dwie warstwy. Powierzchowna oraz głęboka. Ta pierwsza rozpoczyna się na guzku przednim kostki przyśrodkowej. Jest to struktura mająca pojedynczy przyczep bliższy oraz wiele obwodowych. Część przednia piszczelowo-łódkowata przyczepia się do przyśrodkowej i podeszwowej powierzchni kości łódkowatej. Tutaj spełnia funkcję podpórki dla więzadła piętowo-łódkowego oraz piętowo-łódkowego podeszwowego. Dalsza część ma swój początek na guzku przednim kostki przyśrodkowej i biegnie w dół do podpórki skokowej kości piętowej. Trzecia część powierzchowna odpowiada za tworzenie więzadła piszczelowo-skokowego tylnego. Głębsza część ma swój początek w bruździe międzyguzkowej kostki przyśrodkowej oraz guzku tylnym. Ta część jest krótsza i grubsza i zostaje przyczepiona do kości skokowej, poniżej jej powierzchni stawowej. Podzielona jest również na dwie części, a w tym przednie i tylne więzadło piszczelowo-skokowe, przylegające do torebki stawowej i przyśrodkowej części więzadła skokowo-piętowego międzykostnego.

    Niestabilność mechaniczna w tym wypadku jest rejestrowana, gdy jedno bądź oba więzadła ulegają uszkodzeniu i pozostają niewydolne. Na niestabilność biomechaniczną mogą wpływać także czynniki takie jak wrodzone patologie. Wyróżnia się trzy stadia tej patologii. W pierwszym stadium dochodzi do niewielkiego naciągnięcia bądź naderwania więzadeł. Nie występują objawy niestabilności, ewentualnie są one bardzo nikłe. Może występować niewielki ból, obrzęk oraz ograniczona ruchomość w stawie. W przypadku drugiego stopnia, włókna więzadłowe zostają częściowo zerwane. Wykazuje się niewielką niestabilność oraz dodatni objaw szuflady przedniej.

ból kostki

    Dolegliwości bólowe są już znaczne, podobnie jak występujący obrzęk oraz ograniczenie ruchów. w trzecim stopniu dochodzi do całkowitego zerwania włókien więzadłowych. Bardzo wyraźne są objawy szuflady przedniej oraz podwichnięcie kości skokowej w widełkach piszczelowo-strzałkowych. Obrzęk jest już znaczny, podobnie jak uciążliwe dolegliwości bólowe.

    Do zdiagnozowania tego schorzenia konieczne jest wykonanie testów wydolności więzadeł. W przypadku urazów różnego rodzaju, bardzo istotna jest ocena stanu więzadła trójgraniastego i dolnego więzozrostu piszczelowo-strzałkowego. Pomocne bywa także badanie ultrasonograficzne, ponadto tomografia komputerowa, magnetyczny rezonans jądrowy oraz inne typy badań. Najlepsza ocena w jakim stopniu doszło do urazu, przeprowadzana jest zaraz po wystąpieniu uraz, kiedy to nie doszło jeszcze do obrzęku i zaczerwienia. Przy starych i przewlekłych uszkodzeniach prowadzących do niestabilności, koniecznym okazuje się być zastosowanie innych badań pomocniczych.

    W zależności od stopnia uszkodzenia może być wystarczająca jest rehabilitacja. Leczenie operacyjne stosuje się tylko w wypadku gdy leczenie zachowawcze nie przynosi pożądanych efektów, a dolegliwości nie ustępują czy nawet nasilają się. Na szczęście rehabilitacja najczęściej jest wystarczająca dla pacjentów.



UWAGA: Powyższy artykuł jest chroniony prawem autorskim. Rehmedis zezwala na umieszczanie fragmentów artykułu (do 40% treści) na innych witrynach internetowych pod warunkiem umieszczenia odnośnika do tej zakładki.



    rehmedis rehabilitacja warszawa          rehmedis rehabilitacja warszawa

 





rehabilitacja kręgosłupa warszawa