zmiany zwyrodnieniowe w barku
Rehmedis > Centrum Wiedzy Zwyrodnienie stawu łopatkowo-ramiennego

Zwyrodnienie stawu łopatkowo-ramiennego

  

zwyrodnienie barku

    Omartroza to choroba zwyrodnieniowa stawu łopatkowo-ramiennego. Dochodzi do niego w przypadku uszkodzenia powierzchni stawowych łopatkowo-ramiennego. Zmiany te zachodzą dość powoli. Składają się na niego kolejno następujące po sobie etapy. Najpierw pojawia się ból, przede wszystkim podczas wysiłku, z czasem jednak dolegliwości bólowe mogą występować również w spoczynku. Z czasem następuje ograniczenie ruchomości w stawie, które również nasila się wraz z rozwojem choroby zwyrodnieniowej.

    W obrębie stawu może dochodzić do obrzęku, słyszalnych oraz odczuwalnych i powodujących ból trzeszczeń, wysięków oraz stanów zapalnych. W przypadku znacznego zniekształcenia stawu, może być ono widoczne nawet gołym okiem. Rozpoznanie odbywa się na podstawie oceny zgłaszanych, a czasem nawet widocznych objawów a także poprzez wykonanie zdjęcia rentgenowskiego. Zdjęcie wykonuje się w dwóch płaszczyznach. Na zdjęciu wyraźnie widoczne jest zwężenie szpary stawowej, jej pogrubienie oraz zagęszczenie warstwy podchrzęstnej. Może być również widoczne złamanie, jeśli do takowego doszło, a także w przypadkach bardzo zaawansowanych, może dojść do powstania wyrośli kostnych na brzegach powierzchni stawu oraz dochodzi do ubytków tkanki kostnej.

    W zależności od potrzeb poza zdjęciem rentgenowskim wykonuje się także rezonans magnetyczny czy też tomografię komputerową. Inne badania jakie mogą być przydatne w ocenie stopnia zaawansowania zmian zwyrodnieniowych stawu barkowego to artroskopia lub scyntygrafia izotopowa. Pierwotne czynniki schorzenia nie są znane, dlatego leczenie przede wszystkim polega na zmniejszeniu dolegliwości bólowych oraz na zwalczaniu objawów choroby. W przypadku gdy schorzenie ma podłoże wtórne, istotnym są działania profilaktyczne. Mają one na celu zminimalizować ryzyko wystąpienia zmian zwyrodnieniowych lub w przypadku gdy już do takich doszło, spowolnić ich rozwój.

    Konieczność leczenia operacyjnego występuje w przypadku gdy występują wrodzone zaburzenia w budowie lub funkcjonowaniu stawu oraz gdy zmiany są wynikiem wcześniej przebytych urazów. Stosuje się leczenie objawowe, które ma na celu poprzez stosowanie leków przeciwbólowych hamować odczyn zapalny oraz zmniejszać występujące napięcie mięśniowe. Dobrze sprawdzają się w leczeniu niesteroidowe leki przeciwzapalne, ponieważ działają one na przyczynę, czyli hamują ból który wynika z uszkodzenia chrząstki i obniżają napięcie mięśniowe, który owy ból zdecydowanie nasila. Ponadto pozwalają zmniejszyć obrzęk stawu i występujący wysięk.

    Gromadzące się w obrębie stawu białe krwinki, które powodują zmiękczenie chrząstki oraz nasilenie stanu zapalnego, poprzez zastosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych również powodują zmniejszenie ich ilości. Leki dobiera się indywidualnie dla każdego pacjenta w zależności od tolerancji jego układu pokarmowego. Zaleca się stosowanie ich przez okres 2 do 3 tygodni a następnie zrobienie przerwy. Mogą one wywoływać krwawienie z przewodu pokarmowego, więc jeśli do takowego dojdzie, leczenie musi zostać natychmiast przerwane.

    Proces destrukcji chrząstki jeśli się rozpocznie, niestety nie da się go cofnąć. Stosowanie odpowiedniej farmakoterapii pozwala nie tylko zmniejszyć dolegliwości bólowe, ale i umożliwia maksymalne spowolnienie tego procesu. W przypadku gdy zmiany są bardzo zaawansowane, a dolegliwości bólowe nie ustępują a co gorsza nasilają się, kiedy leczenie farmakologiczne nie przynosi pożądanych efektów, konieczne jest wykonanie zabiegu operacyjnego. Polega to na wycięciu stawu i wstawieniu endoprotezy. Endoprotezoplastyka w przypadku stawu łopatkowo-ramiennego jest znacznie rzadziej wykonywana niż w przypadku innych stawów, niekiedy jednak jest to jedyna metoda pozwalająca wyeliminować dolegliwości bólowe i umożliwić normalnie funkcjonowanie. W zależności od typu uszkodzenia stawu łopatkowo-ramiennego stosuje się różnego rodzaju endoprotezy. Konieczny jest ich prawidłowy dobór w zależności do postawionej diagnozy, aby na jak najdłuższy czas zachować ruchomość w obrębie stawu.



UWAGA: Powyższy artykuł jest chroniony prawem autorskim. Rehmedis zezwala na umieszczanie fragmentów artykułu (do 40% treści) na innych witrynach internetowych pod warunkiem umieszczenia odnośnika do tej zakładki.



    rehmedis rehabilitacja warszawa          rehmedis rehabilitacja warszawa

 





rehabilitacja kręgosłupa warszawa