Przepuklina L4/L5 z drętwieniem nogi - częściowe zmniejszenie w MRI po rehabilitacji
43-letni pacjent pracujący biurowo zgłosił się do Rehmedis z drętwieniem lewej łydki i bocznej części stopy oraz osłabieniem siły odpowiedzialnej za zgięcie grzbietowe stopy. MRI wykazało masywną przepuklinę L4/L5 uciskającą lewy zachyłek, worek oponowy i struktury nerwowe. Po około trzech miesiącach terapii kontrolny rezonans wykazał częściowe zmniejszenie przepukliny, a objawy pacjenta niemal całkowicie ustąpiły.
Zanonimizowana historia pacjenta. Materiał edukacyjny przygotowany na podstawie dokumentacji przypadku. Ostatnia aktualizacja:
Drętwienie i osłabienie stopy
Pacjent odczuwał parestezje lewej łydki i bocznej części stopy oraz osłabienie zgięcia grzbietowego stopy.
Terapia manualna i stabilizacja
Proces obejmował diagnostykę, zmniejszanie kompresji, neuromobilizację, ćwiczenia funkcjonalne i neurostabilizację NRS.
Częściowa regresja w MRI
Kontrolny rezonans wykazał częściowe zmniejszenie przepukliny, a objawy według opisu przypadku praktycznie ustąpiły.
Czy przepuklina L4/L5 może zmniejszyć się bez operacji?
Przepuklina krążka międzykręgowego może z czasem zmienić wielkość i kształt, a w kontrolnym badaniu MRI może być widoczne częściowe albo znaczne zmniejszenie przemieszczonego materiału dyskowego. Taki proces jest określany jako regresja lub resorpcja przepukliny.
Nie można jednak zagwarantować, że nastąpi on u każdego pacjenta ani że będzie bezpośrednim skutkiem konkretnej metody terapii. Najważniejsze pozostają objawy, siła mięśniowa, czucie, funkcjonowanie pacjenta i bezpieczeństwo dalszego postępowania.
Drętwienie lewej nogi i osłabienie unoszenia stopy
Głównym problemem pacjenta nie był wyłącznie miejscowy ból pleców. Obecne były objawy neurologiczne obejmujące czucie oraz siłę mięśniową lewej kończyny dolnej.
- parestezje i drętwienie lewej łydki,
- drętwienie bocznej części lewej stopy,
- osłabienie zgięcia grzbietowego stopy,
- ograniczenie zgięcia bocznego tułowia w lewo,
- ograniczenie skłonu tułowia w przód,
- dodatnia reakcja nerwowa podczas testów napięciowych,
- objawy nasilane przez wzrost ciśnienia podczas próby Valsalvy.
Co wykazał rezonans kręgosłupa lędźwiowego?
W badaniu MRI opisano masywną przepuklinę L4/L5 modelującą lewy zachyłek, worek oponowy oraz znajdujące się w tej okolicy struktury nerwowe.
Widoczne było również obniżenie wysokości krążka międzykręgowego, guzki Schmorla w obrębie L4 i L5, zmiany typu Modic I, zniesienie fizjologicznej lordozy lędźwiowej oraz dehydratacja krążków od L2 do S1.
Co wykazało badanie kliniczne?
Badanie obejmowało ocenę ruchomości, testy napięciowe układu nerwowego oraz testy różnicujące możliwe źródła objawów.
Test Lasègue’a
Test po stronie lewej odtwarzał objawy już przy niewielkim uniesieniu kończyny.
Test Slump
Test napięciowy układu nerwowego był dodatni.
Próba Valsalvy
Próba prowokowała objawy po lewej stronie.
Zakres ruchu
Ograniczone były skłon w przód i zgięcie boczne w lewo.
Pozostałe testy zapisane w dokumentacji
Wyniki były analizowane łącznie. Pojedynczy test nie stanowił samodzielnego potwierdzenia źródła objawów.
- test Schobera - wynik negatywny,
- test Nachlasa - wynik negatywny,
- objaw Hoovera - wynik negatywny,
- objaw Bonneta - wynik negatywny,
- objaw Babińskiego po lewej stronie - wynik negatywny,
- test Slump - wynik dodatni,
- próba Valsalvy po lewej stronie - wynik dodatni,
- ograniczony skłon tułowia w przód,
- ograniczone zgięcie boczne w lewo,
- osłabione zgięcie grzbietowe lewej stopy.
Jak wyglądała praca z pacjentem?
Proces został podzielony na etap diagnostyczny, pracę nad zmniejszeniem objawów kompresji oraz etap stabilizacji funkcjonalnej i przygotowania do dalszej profilaktyki.
Wywiad, testy i ustalenie planu terapii
Pierwsza wizytaPierwsza wizyta obejmowała dokładny wywiad chorobowy, analizę semiologiczną, ocenę siły i czucia, testy kliniczne odcinka lędźwiowego oraz ustalenie wskazań do wykonania MRI.
- wywiad chorobowy
- analiza objawów
- testy neurologiczne
- ocena ruchomości
- ocena siły stopy
- wstępny zabieg
- plan dalszego postępowania
Praca manualna i neuromobilizacja
Etap gabinetowyNa początku skupiono się na zmniejszeniu skutków kompresji, poprawie tolerancji ruchu i ograniczeniu objawów pochodzących z układu nerwowego.
- miękka terapia manualna
- trakcja kręgosłupa lędźwiowego
- dekompresja osiowa
- praca nad kompresją i dekompresją
- neuromobilizacja
- ćwiczenia indywidualne
- zalecenia domowe
Neurostabilizacja NRS i trening funkcjonalny
Dalsza pracaPo ograniczeniu objawów wprowadzono indywidualne ćwiczenia stabilizacyjne, trening mięśni głębokich i zadania funkcjonalne przygotowujące pacjenta do codziennych obciążeń.
- neurostabilizacja NRS
- trening mięśni głębokich
- stabilizacja lędźwiowa
- kontrola ruchu
- trening medyczny
- ćwiczenia domowe
- profilaktyka nawrotów
Przepuklina częściowo się zmniejszyła
W kontrolnym rezonansie opisanym na obecnej stronie widoczne było częściowe zmniejszenie przepukliny L4/L5. Jednocześnie objawy pacjenta praktycznie ustąpiły, choć dalsza stabilizacja i profilaktyka nadal były potrzebne.
- wyraźne zmniejszenie objawów neurologicznych,
- ograniczenie drętwienia lewej nogi i stopy,
- poprawa funkcjonowania w codziennych czynnościach,
- częściowe zmniejszenie przepukliny w kontrolnym MRI,
- przejście do dalszej stabilizacji i profilaktyki,
- zaplanowanie kolejnej kontroli obrazowej.
Pomimo znacznej poprawy pacjent wymagał dalszej pracy nad stabilizacją funkcjonalną. Kolejne badanie porównawcze miało pomóc ocenić, jak zmienia się obraz przepukliny w dłuższym okresie.
Nie należy utożsamiać regresji MRI z gwarancją wyleczenia
Zmniejszenie przepukliny w obrazie MRI i poprawa kliniczna mogą występować równolegle, ale nie zawsze przebiegają w identycznym tempie. O dalszym postępowaniu decydują objawy, siła mięśniowa, czucie, tolerancja obciążenia i wynik badania.
Dlaczego potrzebna była dalsza stabilizacja?
Ustąpienie drętwienia i zmniejszenie przepukliny nie oznaczały, że można było zrezygnować z pracy nad kontrolą ruchu, stabilizacją i tolerancją codziennych obciążeń.
Neurostabilizacja
Dalsza nauka kontroli i automatycznej stabilizacji kręgosłupa.
Ćwiczenia własne
Indywidualny zestaw dostosowany do aktualnych możliwości.
Ergonomia pracy
Ograniczenie długiego siedzenia i regularna zmiana pozycji.
Dalsza kontrola
Ponowna ocena kliniczna i zaplanowane badanie porównawcze.
Diagnostyka i terapia prowadzona przez zespół Rehmedis
W pierwotnej historii wskazano mgr Artura Zemłę, odpowiedzialnego za diagnostykę i planowanie procesu, oraz mgr Michała Komara, specjalistę terapii stabilizacyjnej i neurostabilizacji NRS.
Mgr Artur Zemła
Fizjoterapeuta kręgosłupa specjalizujący się w analizie objawów, badaniach funkcjonalnych, interpretacji MRI, TK i RTG oraz planowaniu i nadzorowaniu procesu rehabilitacji.
W tym przypadku jego rolą było połączenie objawów neurologicznych z wynikiem badań, ustalenie kierunku terapii i kontrola dalszego postępowania.
Numer prawa wykonywania zawodu: PWZFz 5593
Zobacz profil mgr Artura Zemły
Mgr Michał Komar
Fizjoterapeuta kręgosłupa i terapeuta NRS, absolwent Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Specjalizuje się w terapii manualnej, treningu głębokim i rehabilitacji funkcjonalnej kręgosłupa.
W opisywanym procesie prowadził pracę stabilizacyjną, indywidualne ćwiczenia funkcjonalne, trening medyczny i neuroaktywną rehabilitację stabilizacyjną NRS.
Numer prawa wykonywania zawodu: PWZF-86-486
Zobacz profil mgr Michała KomaraKiedy osłabienie nogi wymaga pilnej konsultacji?
Pilnej oceny wymaga szybko narastające osłabienie nogi, opadanie stopy, pogarszający się chód, objawy występujące jednocześnie w obu nogach albo nagłe nasilanie zaburzeń czucia.
Natychmiastowej pomocy wymagają nowe problemy z oddawaniem lub utrzymaniem moczu, utrata kontroli stolca, drętwienie okolicy krocza, narządów płciowych, pośladków lub wewnętrznych stron ud. Mogą to być objawy ucisku struktur ogona końskiego.
Przepuklina L4/L5 - pytania i odpowiedzi
Czy przepuklina L4/L5 może się wchłonąć?
Przepuklina może z czasem ulec częściowej albo znacznej regresji widocznej w badaniu MRI. Prawdopodobieństwo takiego procesu zależy między innymi od rodzaju i budowy przepukliny. Nie można jednak przewidzieć go z pewnością u konkretnej osoby.
Czy częściowa regresja była widoczna u tego pacjenta?
Tak. Według opisu obecnej historii badanie kontrolne wykonane po około trzech miesiącach wykazało częściowe zmniejszenie przepukliny. Jednocześnie objawy pacjenta praktycznie ustąpiły.
Ile wizyt odbył pacjent?
Pierwotna strona zawiera niespójne informacje dotyczące liczby wizyt. W tytule wskazano 11 wizyt, w podpisie materiału porównawczego 12 wizyt, a opisy etapów zawierają inne liczby. Z tego powodu w odświeżonej historii nie podajemy jednej niezweryfikowanej sumy.
Czy drętwienie bocznej części stopy może pochodzić z kręgosłupa?
Takie drętwienie może być związane z podrażnieniem korzenia nerwowego, ale podobne objawy mogą mieć także inne przyczyny. Potrzebna jest ocena miejsca zaburzeń czucia, siły mięśniowej, odruchów oraz testów napięciowych układu nerwowego.
Czy osłabienie unoszenia stopy jest ważnym objawem?
Tak. Osłabienie siły mięśniowej wymaga dokładnej oceny neurologicznej i kontroli zmian w czasie. Gdy osłabienie szybko narasta albo pojawia się opadanie stopy, nie należy odkładać konsultacji medycznej.
Kto prowadził rehabilitację pacjenta?
Na pierwotnej stronie wskazano mgr Artura Zemłę, odpowiedzialnego za diagnostykę i planowanie rehabilitacji, oraz mgr Michała Komara, prowadzącego terapię funkcjonalną, trening stabilizacyjny i neurostabilizację NRS.
Gdzie w Warszawie można skonsultować przepuklinę L4/L5?
Rehmedis prowadzi diagnostykę funkcjonalną i rehabilitację kręgosłupa przy Al. Jerozolimskich 91 w Warszawie. Na wizytę warto zabrać obrazy i opis MRI, wcześniejsze wypisy, informacje o leczeniu oraz listę objawów związanych z siłą i czuciem nogi.
Dowiedz się więcej o przepuklinie i rehabilitacji kręgosłupa
Informacja o opisanym przypadku
Historia została przygotowana na podstawie treści opublikowanej na stronie Rehmedis oraz załączonych materiałów MRI. Przedstawiony efekt dotyczy jednego pacjenta i nie stanowi gwarancji uzyskania podobnego rezultatu u innej osoby.
Wynik MRI powinien być zawsze oceniany łącznie z aktualnymi objawami, siłą mięśniową, czuciem, odruchami i funkcją pacjenta. Narastające objawy neurologiczne mogą wymagać pilnej konsultacji lekarskiej.
Fizjoterapeuci prowadzący: mgr Artur Zemła i mgr Michał Komar . Ostatnia aktualizacja: