Testy kliniczne – przepuklina L5S1

• Test Schobera- negatywny
• Nachlasstest – negatywny
• Test Lasegue’a leżąc i siedząc – dodatni 15*
• Objaw Slump – dodatni
• Testy więzadłowe – pozytywne
• Testy dermatomów – parestezja L5/S1
• Objaw Bonneta – negatywny
• Objaw Duchenne’a – (L5/S1) – pozytywny
• Próba Valsalvy L – negatywny
• Test prowokacji impresji na worek oponowy L – dodatni
• shift +

Etapy terapii

Etap I – Likwidacja objawu bezpośredniego, kompresji, praca nad dyskiem

• terapia manualna, trakcja oscylacyjna kręgosłupa
• praca w otwarciu zamknięciu, neuromobilizację
• PIR, kinesiotaping

Etap II – Stabilizacja głęboka – rehabilitacja neurostabilizacja

• NRS kręgosłupa lędźwiowego
• ćwiczenia przedniej taśmy, stabilizacją głęboka
• MRI kontrolne 6-7 miesięcy

Etap III – Określenie profilaktycznego indywidualnego zestawu ćwiczeń dla stałego utrzymania efektów.

• określenie zestawu który pacjentka będzie wykonywać na stałe

Pierwsze 3-4 wizyty (1x na tydzień) wraz z dyspozycjami jakie wykonywała pacjentka między wizytami w Rehmedis Warszawa zniosły objaw bólowy kręgosłupa i objawy drętwienia do nogi. Już nie było charakterystycznego objawu, kiedy pacjentka zmieniała pozycje i zniknęła też sztywność poranna kręgosłupa lędźwiowego.

Po tym czasie od razu włączyliśmy trening neurostabilizacyjny – czyli ćwiczenia indywidualne dobrane, nadzorowane przez fizjoterapeutę. Bardzo precyzyjne ćwiczenia kręgosłupa lędźwiowego, co wizytę zmieniane, korygowane w zależności od reakcji na te ćwiczenia przez pacjentkę. Efekt był taki, że pacjentka odzyskała swobodę ruchu, powiększyły się zakresy ruchu, praktycznie wytrzymywała wszystkie pozycje statyczne bez żadnego dyskomfortu.

Zlecono MRI kontrolne po ok 7 miesiącach. Gdzie nastąpiło całkowite wchłonięcie się przepukliny krążka miedzykręgowego L5S1.

Ważne podsumowanie:

       To co istotnej u tej pacjentki, ale też u wielu innych. W dalszym ciągu należy dbać o kręgosłup, wykonywać ćwiczenia które zostały indywidualnie przygotowane. W tym przypadku jak i wielu innych krążek uległ dehydratacji, jest dużo niższy. Czynnikiem ryzyka są aktywności powodująca nadmierną kompresje i obciążenie osiowe kręgosłupa.

     Ryzykiem są bóle o podłoży kręgowym, zmniejszona wysokość krążka to mniejsze otwory miedzykręgowe, ryzyko przeciążania stawów międzywyrostkowych, zmiany osteoficzne. Takie aktywności jak nadmierne bieganie, dźwiganie dużych ciężarów, sporty o charakterze skocznym są zakazane. Można za to pływać, jeździć na rowerze i normalnie żyć 😉

Po lewej MRI  PRZED, po prawej PO rehabilitacji w Rehmedis