Jak leczyć dyskopatię lędźwiową? W przypadku dyskopatii lędźwiowej łatwiej spytać o to, kto ją ma niż kto jej nie ma, ponieważ bez wątpienia jest powszechnie występującym schorzeniem. W początkowym etapie jej leczenia stosuje się metody zachowawcze. Gdy te nie przynoszą ulgi, konieczna może być operacja, która – należy pamiętać – jest jednak ostatecznością. W dzisiejszym artykule przedstawimy Ci wszystkie możliwe sposoby leczenia dyskopatii lędźwiowej.

Jak leczyć dyskopatię lędźwiową?

Leczenie zachowawcze dyskopatii lędźwiowej

Leczenie zachowawcze jest pierwszą linią terapii w przypadku łagodnych objawów dyskopatii lędźwiowej, którego przewodnią funkcją jest minimalizacja ryzyka wykonania operacji. Metodami zmniejszającymi ból i poprawiającymi funkcje kręgosłupa są:

  • odpoczynek i unikanie czynników nasilających ból,
  • zmiana stylu życia, np. w kierunku zmniejszenia masy ciała,
  • edukacja pacjenta w zakresie postawy ciała, technik unikania przeciążeń, higieny kręgosłupa,
  • metody farmakologiczne (niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki przeciwbólowe),
  • iniekcje sterydowe.

Dyskopatia lędźwiowa – fizjoterapia

Choć fizjoterapia również należy do metod leczenia zachowawczego, zdecydowanie warto poświęcić jej osobny akapit. Co oferuje?

  • Ćwiczenia wzmacniające mięśni brzucha, pleców, pośladków i nóg pomaga w stabilizacji kręgosłupa oraz poprawie ogólnej kondycji mięśniowej.
  • Techniki terapii manualnej takie jak manipulacje kręgosłupa, mobilizacje stawów i masaż tkanek miękkich, które przynoszą ulgę w bólu, zmniejszają napięcie mięśniowe i poprawiają ruchomość kręgosłupa.
  • Hydroterapia, czyli terapia wodna, która polega na wykonywaniu ćwiczeń terapeutycznych w wodzie. Pozwala na zmniejszenie obciążenia kręgosłupa, poprawę ruchomości i siły mięśni oraz zmniejszenie bólu. Zapewnia również relaksację i uczucie lekkości, co może przynieść ulgę pacjentom z dyskopatią lędźwiową.
  • Techniki relaksacyjne w postaci jogi, medytacji, głębokiego oddychania. Mogą pomóc w zmniejszeniu napięcia mięśniowego, stresu i bólu związanego z dyskopatią lędźwiową. Te metody skupiają się na równowadze ciała i umysłu, co przynosi ulgę i poprawia jakość życia pacjenta.
  Jak rehabilitować przepuklinę szyjną kręgosłupa

Pacjenci z dyskopatią lędźwiową powinni być również edukowani w zakresie prawidłowej postawy ciała i technik unikania przeciążeń kręgosłupa. Świadomość prawidłowej postawy podczas codziennych czynności takich jak siedzenie, unoszenie ciężarów czy podnoszenie przedmiotów odgrywa znaczącą rolę w zmniejszeniu obciążenia kręgosłupa i redukcji bólu.

W niektórych przypadkach, gdy dyskopatia lędźwiowa jest powiązana z niestabilnością kręgosłupa, lekarz może zalecić stosowanie ortez w postaci gorsetów lub pasów stabilizacyjnych. Ortezy mają na celu zapewnienie dodatkowej stabilizacji i wsparcia dla kręgosłupa.

Dyskopatia lędźwiowa – leczenie operacyjne

Leczenie operacyjne dyskopatii lędźwiowej jest rozważane w przypadkach, gdy inne metody leczenia zachowawczego nie przynoszą ulgi lub gdy występują poważne objawy neurologiczne –utrata czucia, osłabienie mięśniowe czy problemy z kontrolą pęcherza moczowego. Procedury operacyjne mają na celu usunięcie uszkodzonego fragmentu krążka międzykręgowego lub stabilizację kręgosłupa. Do 3 głównych metod operacyjnych należą:

  1. Discektomia. Polega ona na usunięciu fragmentu uszkodzonego krążka międzykręgowego, który uciska nerw korzeniowy.
  2. Mikrodiscektomia. To bardziej zaawansowana technika, która wykorzystuje mikroskop do usunięcia fragmentu uszkodzonego krążka międzykręgowego. Za pomocą małego nacięcia i specjalistycznego narzędzia chirurg może precyzyjnie usunąć uszkodzony fragment, minimalizując naruszenie otaczających tkanek.
  3. Fuzja kręgosłupa. Jest metodą operacyjną, mającą na celu zespolenie dwóch sąsiadujących kręgów w celu stabilizacji odcinka lędźwiowego. W przypadku dyskopatii lędźwiowej może być stosowana w przypadkach, gdy usunięcie uszkodzonego krążka nie wystarcza do przywrócenia stabilności kręgosłupa. Podczas fuzji kręgosłupa chirurg używa wszczepów kostnych i implantów metalowych lub tworzywa sztucznego w celu zespolenia kręgów i stworzenia trwałej struktury.

Zobacz również:

 

Leave a reply